Açıklama

Katılımcının “benlik” dediği yapıyı bilimsel netlik, arşetipsel okuma ve uygulamalı farkındalıkla çözer.

Bu modül, programın temelidir.

Benlik Simülasyonu Çözülmeden Dönüşüm Kalıcı Olmaz

İnsan, hayatını çoğu zaman olayların üzerinden değil, olaylara verdiği anlamların üzerinden yaşar. Daha da önemlisi: O anlamların üzerine inşa ettiği kimliğin içinden yaşar. Bu yüzden pek çok kişi “bir şeyleri anladığı” hâlde aynı döngüleri tekrar eder: çünkü değişen bilgi olur, değişmeyen kimlik yazılımı.

Holografik Bilinç Kodlama ilk modülü “Kaynak ve Benlik” bu noktada başlar. Burada hedef, kişinin geçmişini anlatması değil; benlik mekanizmasını görmesidir. Benlik dediğimiz yapı genellikle üç malzemeyle kurulur: hafıza, yorum ve korunma.

Hafıza veri sağlar, yorum o veriye anlam verir, korunma ise o anlamı sabitleyerek kişiyi “güvende tuttuğunu” sanır. Bu sistem iyi niyetli görünür ama çoğu zaman insanı dar bir kişilik odasına kapatır.

Bu modülde yapılan temel ayrım şudur: Deneyim (olay/duygu/düşünce) ile kimlik (benlik iddiası) aynı şey değildir. “Üzüldüm” bir deneyimdir. “Ben hep üzülürüm” bir kimlik iddiasıdır. Çoğu insanın hayatını kilitleyen şey deneyimler değil, kimlik iddialarıdır. Çünkü kimlik iddiası, geleceği de geçmişe benzetme eğilimindedir.

Bu modülde Holografik bilinç kodlama yapmy başlıyoruz: beden sabitleme, dikkati toplama ve Şahit Nokta’yı tanıma. Buradaki amaç duyguyu bastırmak ya da zihni susturmak değildir. Amaç, duygunun ve düşüncenin fark edildiği yeri fark etmektir. İnsan bu noktayı tanıdığında, ilk kez gerçek bir seçim alanı açılır: Olan bitenle özdeşleşmek yerine, onu görebilir. Ve görebildiği şeyi dönüştürmeye başlar.

Ayrıca bu modül, kadim bilgelik katmanını “efsane” gibi değil, bilinç mimarisi gibi okur. Piramit formu burada bir metafor değil; benliğin kendini nasıl katmanlandırdığını anlatan bir modeldir: taban kimlik katmanlarıdır, tepe ise öz’e açılan noktadır. Göbekli Tepe’nin neter okumaları da aynı mantıkla ele alınır: doğa yasalarının bilinçteki arşetipsel karşılıkları.

Modülün sonunda “ben kimim?” sorusuna romantik cevaplar vermeden ilerliyoruz